Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων


Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων

Ὡς σύνδεσμος ἀνάμεσα στὶς κινητὲς ἑορτὲς τοῦ κύκλου τοῦ Πάσχα καὶ τὶς ἀκίνητες λεγόμενες τοῦ ἡμερολογιακοῦ κύκλου τέθηκε ἀπὸ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἡ σημερινὴ ἑορτὴ τῆς Κυριακῆς τῶν Ἁγίων Πάντων. Δὲν τέθηκε φυσικὰ γιὰ νὰ ἔχουν μία ἡμέρα ἑορτῆς ὅσοι δὲν ἔχουν ὄνομα ἑορτάζοντος Ἁγίου, διότι οἱ πρῶτοι χριστιανοὶ δὲν ἑόρταζον ὀνομαστήρια, ἀλλὰ πνευματικὰ γεννέθλια σὲ ἀντικατάσταση τῶν Ρωμαϊκῶν σαρκικῶν γεννεθλίων, ἑόρταζον δηλαδὴ οἱ χριστιανοὶ τὴν ἡμέρα τῆς Βαπτίσεώς των, ἡμέρα ποὺ ἐγεννήθησαν πνευματικῶς ἀπὸ τὴν ἱερὰ κολυμβύθρα, καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ καὶ ἕνα κριτήριο γιὰ ἐμας οἱ ὁποῖοι τόσον ἀφελῶς ἐγκαταλλείπομε καὶ αὐτὴ τὴν καλὴ συνήθεια τῶν ὀνομαστηρίων ἑορτῶν τῶν παιδιῶν μας καὶ ἐπιστρέφομε ἐν τῇ πράξει στὶς Ρωμαϊκὲς εἰδωλολατρικὲς συνήθειες με τὴν ἐπανεισαγωγή τῶν σαρκικῶν γεννεθλίων στὶς ἑορτὲς τῶν παιδιῶν μας καὶ τὴν τοποθέτηση σὲ δεύτερη μοῖρα τῶν ὀνομαστηρίων τους μὲ τὴν ἀπόδωση τιμῆς πρός τοὺς Ἁγίους μας.

Ἀφοῦ λοιπὸν ζήσαμε τὸ θεῖο δράμα, γίναμε μέτοχοι τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καὶ φωτισθήκαμε ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κατὰ τὴν παρελθοῦσα Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς, ἀφοῦ ἐμπεδώσαμε τὰ νοήματα τῆς Πίστεως, ἐρχόμεθα σήμερα νὰ τιμήσωμε Πάντας τοὺς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας θέτοντες αὐτοὺς ὡς πρότυπα στὴν ἀπ᾿ ἐδῶ καὶ πέρα ἐν Χριστῷ Ζωή μας.

Δίδει, δηλαδὴ, ἡ σημερινὴ ἑορτὴ τὸ στίγμα καὶ ὁριοθετεῖ τὰ πλαίσια τῆς χριστιανικῆς πλέον ζωῆς, προσδιορίζει οὐσιαστικὰ τὸ στόχο καὶ ὁρίζει τὸ σκοπό της. Ἐὰν δὲν ἐπιδιώκομε ὡς χριστιανοὶ τὸν ἁγιασμὸ, δὲν ἀπορρίπτομε μόνον τὴν ἰδιότητα αὐτὴ, τοῦ χριστιανοῦ, χάνομε τὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς, ἐπιστρέφομε στὴν ἐποχὴ τοῦ σκότους τῆς ἀγνοίας, ὑπαρξιακὰ ἀποτυγχάνουμε, αὐτοκαταδικαζόμεθα ἔτσι στὴν κόλαση ἀρνούμενοι τὸν Χριστὸ.

Ὁ ἁγιασμὸς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ ἀπόκτηση προσωπικῆς ἐπαφῆς καὶ σχέσης μὲ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, αὐτὸ εἶναι στὴν πραγματικότητα ὁ σκοπὸς τῆς προσευχῆς, ἡ ἀπόκτηση αὐτῆς τῆς προσωπικῆς σχέσης. Ὅταν αὐτὴ ἡ σχέση εἶναι ζωντανὴ, ὁ ἄνθρωπος ζεῖ τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ στὴ ζωή του, δὲν φοβᾶται πλέον κανένα καὶ τίποτε, τὸ μόνο ποὺ φοβᾶται εἶναι νὰ μὴν χάσῃ, μὲ τὰ ἔργα του, αὐτὴ τὴν ἐπαφὴ καὶ σχέση μὲ τὸν Χριστό.

Αὐτὸ ἔκαναν πρᾶξι στὴ ζωή τους οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ ὑπέφεραν τὰ πάνδεινα ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ἐξ αἰτίας τῆς πίστεως· «… κατηγωνίσαντο βασιλείας, ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν,…. ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον…» ἀκούσαμε στὸ Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα· Ποία διαφορὰ μὲ τὴ στάση πολλῶν ἀπὸ ἑμᾶς ποὺ ντρεπόμεθα νὰ κάνωμε δημοσίως τὸν Σταυρό μας, ντρεπόμεθα νὰ ἐκκλησιασθοῦμε γιατὶ φοβούμεθα τὴν εἰρωνία τῶν θαμώνων τοῦ καφενείου, ἀναρωτιέται κανεὶς πόσο χριστιανοὶ εἴμαστε… «…Ἐὰν κάποιος μὲ ἀρνηθῇ μπροστὰ στοὺς ἀνθρώπους, θὰ τὸν ἀρνηθῶ καὶ ἐγὼ μπροστὰ στὸν Πατέρα μου τὸν οὐράνιο», ἀκούσαμε ὅμως σήμερα τὸν Κύριο…

Ἡ προσευχή μας ἑπομένως ἄς εἶναι αὐτὴ. Νὰ μᾶς δώσῃ ὁ Κυριος τὴν ἀγάπη τῶν Ἁγίων του πρὸς τὸ πρόσωπό Του καὶ τὴν ἀνάπτυξι προσωπικῆς σχέσεως μαζί Του. Ἀμὴν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s